Od Xavier'a Do Erin

Dziewczyna zapiszczała. Na jej twarzy pojawił się grymas obrzydzenia. Powoli zaczęła ścierać z siebie zieloną maź. Wszyscy się śmiali. Nagle wszystko ucichło. Na salę obiadową wkroczyła pani Snowstorm.
- Co tu się dzieje?! - wrzasnęła.
Wszyscy siedzieli cicho. Ja też. Choć dobrze wiedziałem kto to zrobił. Nie chciałem wydać Erin, bo miała już dość kłopotów na głowie. Gdyby się mnie zapytała dlaczego, w życiu bym się jej nie przyznał. Odpowiedział bym  najwyżej, że nie chciałem by nasz dom miał kłopoty. Pani Esther jeszcze chwilę wodziła po nas wzrokiem.
- Jeszcze się dowiem czyja to sprawka! - pogroziła.
Wyszła z sali. Większość osób wychodziła z sali więc ja też postanowiłem to zrobić.

<Erin?>

Od Xavier'a CD Erin

Udałem się na lekcje. Były nudne, jak zwykle. Dłużyły się niemiłosiernie. Gdy wreszcie skończyła się ostatnia lekcja, historia magii, wszyscy wybiegli z klasy i udali się do swoich pokojów. Szybko przebrałem się i pobiegłem na obiad. Stoły uginały się od pyszności. Zostało tylko kilka wolnych miejsc. Pospiesznie zająłem jedno z nich. Nałożyłem sobie pieczone ziemniaki i boczek. Pychota. Już miałem zabrać się za jedzenie gdy usłyszałem pytanie:
- Mogę tu usiąść?
Odwróciłem się. Zobaczyłem Erin. Uśmiechnąłem się serdecznie i powiedziałem.
- Tak, siadaj.
Dziewczyna uśmiechnęła się do mnie z wdzięcznością. Nałożyła sobie obiad i zaczęła jeść. Ja z resztą zrobiłem to samo. Zjadłem wszystko w mgnieniu oka.
- I jak się czujesz? - zapytałem kierując wzrok na Erin.

<Erin?>

Od Xavier'a CD Erin

Ogarniała mnie wszechobecna nuda. Postanowiłem więc odwiedzić Erin, która 4 dni temu miała wypadek. Bywałem u niej codziennie, ale dotychczas spała. Ciekawe czy teraz się obudziła. Wyszedłem z pokoju i skierowałem się do szkolnego "szpitala". Otworzyłem powoli drzwi. Nawet jeśli odzyskała przytomność pewnie śpi. Poza tym inni śpią. Gdy wszedłem do pomieszczenia, zdziwiłem się. Erin siedziała na łóżku.
- To ty - powiedziała cicho.
- Tak, jak widać to ja - powiedziałem zdobywając się na uśmiech.
- Ile leżałam? - zapytała obojętnie.
- Cztery - odpowiedziałem.
Przez twarz dziewczyny przemknął wyraz zdziwienia, ale szybko zniknął.
- Aha - odrzekła.
- No to ja już zostawię cię w spokoju, musisz być yyy... Zmęczona - wymyśliłem na poczekaniu, widząc, że dziewczyna ma mnie trochę dość.
Odwróciłem się szybko i skierowałem w stronę drzwi.

<Erin?>

Od Xaviera Do Erin

Szedłem korytarzem. Mundurek był niewygodny. Najbardziej krawat. Choć nosiłem go 3 lata nadal się nie przyzwyczaiłem. Teraz numerologia. Najbardziej nielubiany przedmiot ze wszystkich. Tym bardziej, że nie przepadałem za nauczycielką tego przedmiotu, Septima Vector. Za nią również nie przepadam. Pogrążony w rozpaczy szedłem pod salę. Nagle wpadłem na jakąś dziewczynę.
- Przepraszam - mówiłem pośpiesznie. - Jestem Xavier.
- Ja jestem Erin. Należę do Ravenclawu - odpowiedziała z niechęcią.
- Pewnie dlatego cię kojarzyłem. Uwierz, nie jestem zbyt kontaktowy, a widocznie nie nadarzyła się wcześniej okazja by cię poznać - gadałem. - Skąd jesteś? Ja z Australii, z Wyspy Hamiltona.
- Z Londynu - odparła krótko.
- Muszę już lecieć na lekcję numerologii. No to do zobaczenia. Jeszcze raz przepraszam - mówiłem prędko.
- Pa - rzuciła i poszła w swoją stronę.
Musiałem się jej pozbyć bo w głowie mi się już mieszało od jej piękna. Spojrzałem na zegar. Za chwilę lekcja.

<Erin?>

"Zanim powiesz, że świat jest zły - przyjrzyj się sobie"

Imię i Nazwisko: Xavier Quintrell
Pseudonim: Nazywaj go jak chcesz...
Płeć: Facet
Wiek: 14 lat
Rok: 4
Data urodzenia: 7 lipca
Pochodzenie: Australia
Status Krwi: Czysta Krew
Dom: Ravenclaw
Różdżka: Łuska Syreny, Wiśnia, 8 cali, nieelastyczna
Miotła: Australian Alyabout 50
Patronus: Jastrząb, trochę większy od zwykłego.
Głos: Avicii
Aparycja: Xavier ma kasztanowe włosy. Jest dosyć niski, bo ma 158 cm wzrostu. Chciał zrobić sobie tatuaż, ale gdy przypadkowo wydało się rodzice mu nie pozwolili. Ma brązowe, a raczej piwne oczy. W prawym uchu ma dziurką po wyjętym kolczyku. Jego włosy sięgają do brody. Na jego twarzy często gości szeroki uśmiech. Paznokcie ma postrzępione, bo ma nawyk obgryzania ich. Gdy biega, lekko utyka na prawą nogę, ale to i tak przyciąga uwagę. Wracając do tatuaży, ma za uchem wytatuowaną literę "X". To jedynie co udało mu się ukryć przed rodzicami.
Charakter: Jego głowa jest wciąż pełna pomysłów. Niestety czasem okazuje się, że nie są zbyt mądre. Jest tolerancyjny. Zaczyna wytykać komuś wady, dopiero wtedy gdy ktoś zrobi to samo. Jest kontaktowy i łatwo zrównuje sobie przyjaciół, zarówno wśród zwierząt, jak i ludzi. Jest mądry i inteligenty. Gdy uważa na lekcjach, a zdarza się to często, nie musi powtarzać tego samego jeszcze raz, bo wszystko umie. Ma poczucie humoru. Na jego twarzy nieustannie gości serdeczny uśmiech.
Zainteresowania: Kocha czytać. Ponadto interesuje się wszelką florą i fauną.
Historia: Urodził się w Sydney, w Australii, na farmie strusiów. Jego rodzice, mimo, że byli czarodziejami nie interesowali się zbytnio magią, woleli... strusie. On nie podzielał pasji rodziców. Po długim namawianiu zdecydowali, że wyślą syna do Hogwartu. Został przyjęty i tak oto znajduje się w tej szkole dla czarodziejów.
Rodzina: Mark i Maria Quintrell - Rodzice
Zauroczenie: ---
Partner: ---
Orientacja: Heterosksualna
Towarzysz: ---
Inne: ---
Autor: Azor [H]